Πόσο ψηφιακή είναι η χώρα σας; Η Ευρώπη βελτιώνεται αν και δεν έχει ακόμη καλύψει το ψηφιακό χάσμα

Επανάληψη στην ΑΕΠΠ 2017


Computing Education Magazine


Hello World is a new 100-page magazine dedicated to helping educators bring computing and digital making to young people all over the world. Written by educators, for educators, Hello World is the perfect platform for the community to inspire ideas, share experiences, and learn from each other.

Digital literacy
Digital literacy is not just about technical ability. The definition I most frequently use is digital literacy = functional technical skills + critical thinking + social engagement. It’s about critically and creatively engaging with online content and communities. Understanding bias, evaluating information, and checking facts become critical in a world where children and young people are not dependent on schools, parents, or carers for accessing or verifying knowledge. We need to ensure young people are developing the ability to navigate critically, review the content they come into contact with, find the content they need, and make use of what’s available to them.

Creativity, identity, community
The increasing opportunities for young people to engage creatively with computing and coding are very welcome, along with the availability of affordable devices, connectivity, and low-cost computers like the Raspberry Pi. There’s still more to do in relation to how we understand and champion young people’s creativity online. There’s no doubt that their activity online - creating, collaborating, and sharing - are creative acts. Importantly, young people are developing their identities online, and finding their voice and their place in the world. They create and recreate themselves: their tastes, views, values, and passions. By recognising the wide range of creative and social practices young people take part in every day online, and understanding the role of technical skills and awareness, we can perhaps start to see how we can help their habits positively contribute to both their own development, and to their physical and digital communities.

Η Υπολογιστική Σκέψη στο Δημοτικό

http://www.eun.org/publications/detail?publicationID=861Λίγες μέρες πριν το ΔΣ του ΙΕΠ, υιοθετήσει νέα εισήγηση οδηγιών διδασκαλίας για το δημοτικό, απορρίπτοντας την εισαγωγή της διδασκαλίας της υπολογιστικής σκέψης στο δημοτικό, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή - διαμέσου του European Schoolnet, έγραφε στην περίληψη της σχετικής έκθεσης:

In the past decade, Computational Thinking (CT) and related concepts (e.g. coding, programing, algorithmic thinking) have received increasing attention in the educational field. This has given rise to a large amount of academic and grey literature, and also numerous public and private implementation initiatives.
Despite this widespread interest, successful CT integration in compulsory education still faces unresolved issues and challenges......

Η τελευταία πρόταση προφανώς αναφέρεται σε απόψεις και νοοτροπίες που δεν μπορούν να αντιληφθούν τι συμβαίνει γύρω μας.

Σελίδα 30: Similarly, Greece is also currently planning to include CT in primary and secondary education curricula. A recent report, prepared by the Committee of Continuous Educational Affairs of the Greek Parliament and published in May 2016, suggests including CT in the curriculum as a short-term priority [23]. It also suggests implementation from the first year of primary to final year of secondary school, although the actual scope of the implementation has not yet been decided.

Οδηγίες διδασκαλίας Πληροφορικής - Δημοτικό

3+ μήνες μετά την ανακοίνωση του σχετικού υλικού για όλες τις άλλες βαθμίδες και γνωστικά αντικείμενα, ήρθε η ώρα το ΔΣ του ΙΕΠ να ανακοινώσει οδηγίες διδασκαλίας για το μόνο αντικείμενο που είχε απομείνει... βεβαίως, όχι αυτές που διαμόρφωσε και εισηγήθηκε η αρχικά συσταθείσα ομάδα εργασίας-της οποίας υπήρξα μέλος (Ιούλιος 2016), αλλά κάποια νέα (Σεπτέμβριος 2016).

Informatics education: Europe cannot afford to miss the boat


ACM 2013 report (no ph3n0l translation included)

It  is  a  matter  of  grave  concern  to  Informatics  Europe  and  ACM  Europe  that European   nations are harming   their   primary   and   secondary school students, both  educationally  and  economically,  by  failing  to  offer  them  an education in the fundamentals of informatics.
Continuation  of  this  failure  would put  the  European  economy  at  risk by causing  students  to  lag  behind  those  of  many  other  countries,  including emerging  but  increasingly  competitive  countries  (India  is  the  most  obvious example but by far not the only one).
Informatics  education  must  become,  along  with  digital  literacy,  an obligatory  part  of  general  education.
  Appropriate  informatics  education enhances  human  capability  in  the  form  of  both  practical  skills,  essential  for  success  in  all  human  disciplines,  and  conceptual  benefits,  in  the  form  of effective  ways  of  reasoning  about  the  world  (“computational  thinking”). All workforces  across  Europe  will  be  dependent  on  future  Informatics  education to retain our living standards. Informatics will be necessary to future economic health:  this  is  where  the  next  generation  is going  to  be  doing  the  important work and Europe overlooks this at its peril.

Έκθεση Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Παιδεία 2016


K–12 Computer Science Framework (2016)

Πληροφορική στα ΔΥΕΠ

Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Δομών Υποδοχής και Εκπαίδευσης Προσφύγων (ΔΥΕΠ)

Η Υπολογιστική Σκέψη αντικείμενο μελέτης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Δρ Παναγιώτης Τσιωτάκης
Καθηγητής Πληροφορικής

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θεμελιώδης ικανότητα για τους αυριανούς πολίτες της Ένωσης στην ψηφιακή εποχή είναι η ψηφιακή επάρκεια. Ως ψηφιακή επάρκεια (Digital Competence) ορίζεται η κριτική, δημιουργική και με αυτοπεποίθηση αξιοποίηση των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών για την επίτευξη των στόχων που σχετίζονται με την εργασία, την απασχολησιμότητα, τη μάθηση, την ψυχαγωγία, την ένταξη και τη συμμετοχή στα κοινά κ.α. (https://ec.europa.eu/jrc/en/research-topic/learning-and-skills). Θεωρείται δε, ότι μέσα απ’ αυτήν αποκτούνται ευκολότερα άλλες βασικές ικανότητες όπως η γλώσσα, τα μαθηματικά, το να μαθαίνει κανείς πώς να μαθαίνει, η πολιτισμική συνείδηση κ.α.

Στο πλαίσιο αυτό, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαμέσου του JOINT RESEARCH CENTRE (The European Commission's science and knowledge service) πραγματοποιεί μελέτες σχετικά με την καλλιέργεια των αναγκαίων αυτών ικανοτήτων στην υποχρεωτική εκπαίδευση για τους αυριανούς πολίτες της. Τέτοιο έργο είναι το CompuThink (https://ec.europa.eu/jrc/en/computational-thinking), που εκπονείται από το Institute for Educational Technology of the Italian National Research Council (ITD-CNR) και το European Schoolnet (EUN).
Σκοπός του έργου CompuThink είναι η επισκόπηση των ευρημάτων της βιβλιογραφίας και η διαμόρφωση οδικού χάρτη και πρωτοβουλιών χάραξης εκπαιδευτικής πολιτικής για την ανάπτυξη της Υπολογιστικής Σκέψης ως βασικής ικανότητας στην υποχρεωτική εκπαίδευση (K9 αλλά και Κ12). Στον ιστότοτο του έργου, αναφέρεται ότι η Υπολογιστική Σκέψη (Computational thinking), μπορεί να περιγραφεί και ως “το να σκέφτεται κανείς ως επιστήμονας της πληροφορικής”, η ικανότητα, δηλαδή, να χρησιμοποιούνται έννοιες της επιστήμης των υπολογιστών για τη διατύπωση και την επίλυση προβλημάτων, απαραίτητη ικανότητα όσο η αριθμητική και η ανάγνωση. Παρά τις πρωτοβουλίες που έχουν ληφθεί και το υψηλό ενδιαφέρον για την ανάπτυξή της από τους μαθητές, υπάρχουν μια σειρά από ζητήματα σχετικά με την επιλογή κατάλληλων δραστηριοτήτων στα Προγράμματα Σπουδών αλλά και την επιμόρφωση του εκπαιδευτικού προσωπικού για τη βελτιστοποίηση του αποτελέσματος.

H Τράπεζα Θεμάτων … αλλιώς

Δρ Παναγιώτης Τσιωτάκης
Καθηγητής Πληροφορικής

Σε πρόσφατα δημοσιεύματα, επανήλθε στον δημόσιο διάλογο ένας θεσμός που υλοποιείται σε πολλές άλλες χώρες και σε διάφορα επίπεδα, αλλά στην Ελλάδα, για διάφορους λόγους που δεν είναι αντικείμενο το άρθρου αυτού, δεν ευδοκίμησε.
Τα ερωτήματα που τίθενται είναι καίριας σημασίας: Υπάρχει τρόπος να υλοποιηθεί μια Τράπεζα Θεμάτων στο ελληνικό σύστημα εκπαίδευσης, στις διάφορες βαθμίδες και γνωστικά αντικείμενα; Μπορεί να υιοθετηθεί από την εκπαιδευτική κοινότητα ως εργαλείο μάθησης και αποτίμησης; Μπορεί να προσδώσει προστιθέμενη αξία στη λειτουργία του ελληνικού σχολείου;
Παρακάτω προτείνεται ενδεικτικός τρόπος υιοθέτησης και διαμόρφωσης μιας Τράπεζας Θεμάτων (με σημείο αναφοράς το Γενικό Λύκειο αλλά επεκτάσιμος) με συγκεκριμένο οδικό χάρτη υλοποίησης.
Με την προσέγγιση αυτή, εκτιμάται ότι:
  • Η Τράπεζα Θεμάτων καθίσταται ψηφιακό εκπαιδευτικό υλικό, υποβοηθητικό στη διδασκαλία και υποστηρικτικό στους μαθητές σε πολλαπλά επίπεδα.
  • Οι εκπαιδευτικοί καθίσταται συμμέτοχοι-συνυπεύθυνοι για τη λειτουργία της, καθώς την τροφοδοτούν-συντηρούν με θέματα. Έτσι, ενισχύεται η αυτενέργεια και η δημιουργικότητα. Κρίνουν/απορρίπτουν/επιλύουν στην ηλεκτρονική πλατφόρμα τα θέματα και με αυτόν το τρόπο διαμορφώνεται Κοινότητα και ενισχύεται η Συνεργασία.
  • Οι μαθητές διαθέτουν ένα πλήρες ηλεκτρονικό βοήθημα για τη μελέτη τους.

Οδικός Χάρτης (βήματα σε ψευδογλώσσα):

1.  Ορίζεται ανά γνωστικό αντικείμενο Συντονιστής και 2 μέλη επιτροπής.
2.  Διαμορφώνεται, ανά μάθημα, ομάδα εργασίας (20 άτομα) με ανοικτή πρόσκληση και κατάθεση βιογραφικού (η εργασία στην ομάδα είναι άμισθη αλλά μοριοδοτείται).
3.  Η τράπεζα τροφοδοτείται με όλα τα θέματα των ενδοσχολικών εξετάσεων 2016 όλων των λυκείων.
4.  Οι ομάδες εργασίας διατηρούν στην Τράπεζα Θεμάτων περίπου το 25%-35% των θεμάτων (περί τα 750-1000 για κάθε ένα από τα 4 θέματα των διαγωνισμάτων). Τα υπόλοιπα μπορούν να παραμείνουν ως συμπληρωματικό υλικό.

Πρόταση: Απουσίες στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (απλοποίηση διαδικασιών)

Δρ Παναγιώτης Τσιωτάκης
Καθηγητής Πληροφορικής

Αποτύπωση προβλήματος: Το 20% του φόρτου εργασίας στη σχολική μονάδα (εκπαιδευτικών, όταν δεν υπάρχει γραμματέας) σχετίζεται με τη διαχείριση των απουσιών των μαθητών: γραφειοκρατία. Επιπρόσθετα, μεγάλο κόστος, οικονομικό και χρόνου, για την υπηρεσία αποτελεί η συνεχής ενημέρωση με αλληλογραφία (συνυπολογίζοντας την απαιτούμενη γραφική ύλη) με τους γονείς.

  1. Απλοποιούνται όλοι οι τύποι απουσιών, αλλά και οι διαφορετικές μορφές δικαιολόγησης μόνο στις εξής 2: απουσία, ειδική απουσία.
    Η ειδική απουσία χαρακτηρίζει τη μη προσέλευση στην τάξη για ειδικούς λόγους, όπως συμμετοχή σε ειδική δραστηριότητα, σχολικούς αγώνες κ.λπ.Οι απουσίες αυτές δεν καταμετρώνται.
    Μη προσέλευση στην τάξη για οποιονδήποτε άλλο λόγο χαρακτηρίζεται απλά ως απουσία.
  2. Όλες οι απουσίες καταχωρούνται στο Πληροφοριακό Σύστημα Myschool.
  3. Κωδικό χρήστη (ατομικό κλειδάριθμο) στο Myschool λαμβάνει και κάθε γονέας/κηδεμόνας, που υποχρεούται, επίσης, να καταχωρήσει κινητό και email.
    Το Υπουργείο κάνει κεντρική συμφωνία με εταιρεία κινητής τηλεφωνίας, εξασφαλίζοντας τη δυνατότητα αποστολής μαζικών μηνυμάτων από το ΠΣ Myschool.
  4. Ο γονιός/κηδεμόνας ενημερώνεται ηλεκτρονικά (με sms και email) για τις απουσίες κάθε μαθητή/τριας.
  5. Μπορεί από το ΠΣ Myschool να δηλώσει ότι ενημερώθηκε για τις απουσίες του μαθητή/της μαθήτριας. Η ενέργεια αυτή θα ενέχει χαρακτήρα υπεύθυνης δήλωσης. Δεν απαιτείται καμία άλλη δικαιολόγηση και δικαιολογητικό από γιατρό (ούτε και πληρωμή επίσκεψης σε αυτόν).
    Οι παραπάνω ενέργειες μπορούν να πραγματοποιηθούν ηλεκτρονικά από οποιονδήποτε υπολογιστή με πρόσβαση στο διαδίκτυο αλλά και από σχετική εφαρμογή στο κινητό (mobile application) με τον ατομικό κλειδάριθμο του γονέα/κηδεμόνα. Φυσικά, μπορεί να πράξει τα παραπάνω από υπολογιστή του σχολείου με τη βοήθεια εκπαιδευτικών.
  6. Στην περίπτωση που ο μαθητής/τρια έχει απουσίες πλησίον του ορίου ο γονέας/κηδεμόνας καλείται στο σχολείο.
Αντίστοιχα, μπορεί να ενημερώνεται για βαθμολογίες τετραμήνου και άλλες ανακοινώσεις του σχολείου-υπουργείου παιδείας.

CMC: A Model Computer Science Curriculum for K-12 Schools !!!!!

Department of Computer Science and Engineering
Indian Institute of Technology Bombay